Hier eindigt ons kindjesverhaal. Misschien voorlopig, misschien definitief. Wat we hierna doen is nog niet beslist.

Voor ons nichtje L. van 8 is het simpel, zij gaat met ons mee met het vliegtuig naar Afrika om een meisje te halen met zwarte krulletjes en groene ogen. Denk dat het voor ons dan toch nog gemakkelijker wordt om er zelf eentje te maken dan die combinatie te vinden...

Mama-blogster Barbara, papa Emiel en dochtertje Marie wens ik het allerbeste! Een gezond en gelukkig leven en nog veel broertjes en zusjes ;-)

Aan alle toekomstige mama's en papa's wil ik ook nog een boodschap geven. Laat jullie aub niet afschrikken door ons verhaal. Een zwangerschap is een natuurlijk proces dat in de meeste gevallen zonder problemen verloopt. De natuur heeft dit systeem uitgedacht en het blijkt te werken, anders zouden we niet met zo veel zijn op dit wereldbolletje. Alleen loopt het nu en dan eens mis. De wetenschap heeft voor vele problemen ondertussen een oplossing gevonden, maar niet voor alles. Hou hier gewoon rekening mee, maar probeer het vooral, en geniet ervan!

Aan alle lezers van onze blog, bedankt voor de steun. We hebben er echt veel aan gehad.

De eerste twee miskramen hebben pijn gedaan, maar niet in die mate als de twee volgende. Die eerste waren nog heel pril, zo pril dat we nog geen band hadden met het wezentje dat aan het groeien was. We hebben die toen ook niet te zien gekregen want het waren nog maar foetusjes. Maar vorig jaar en ook nu hebben we een echt kindje in onze handen gehad. Twee mini-mensjes. Voor Jasper had ik al een kaartje gemaakt vorig jaar, en heb dit nu met pijn in het hart terug geopend en aangevuld...